Doğduğumuzdan beri bize öğretilen şey, kaos ve koşuşturmanın üretkenlikle, işe yaramakla ilişkili olduğudur. Önce çocuk olmanın getirdiği bitmeyen merak ve keşfetme duygusu ve bundan kaynaklanan sonsuz enerji, sonra gençlik dönemimizdeki hayata atılma, kendi ayaklarımızın üzerinde durma ve yüksek idealler gibi sebeplerden değil yavaşlamak, daha da hızlanıyoruz. Dış kaynaklardan (siz buna ister çevre, ister eğitim, ister medya ismini verin) sürekli koşturmamız gerektiği yoksa başarısız olacağımız düşüncesi empoze ediliyor.
Ancak 30 lu yaşlara ulaştığımızda hatta Z kuşağı döneminde daha da erken yaşlarda sistemi sorgulamaya başlıyoruz ve bütün o pembe hayaller, idealize hayatlar bizden yavaşça uzaklaşmaya başlıyor. Bir şeylere özlem duyduğumuzu içten içe biliyor ama bunun adını koyamıyoruz. Dayatılan bir başarı ve mutluluk kavramı olduğuna uyanmaya başlıyor iç dünyamız. Kimimiz kariyerini değiştiriyor, kimimiz yurtdışına taşınıyor, kimimiz sahil kasabası hayalleri kuruyoruz. İçimizdeki sıkışmışlık bizi sistemden uzaklaşmamız için adeta uyandırmaya çalışıyor. Başka türlü bir hayat mümkün mü diye soruyoruz kendimize ve alternatifleri araştırmaya başlıyoruz doğal olarak. Pek çok farklı tarzda yaşantı görüp duyuyor hatta geçici sürelerle deniyoruz belki de. Ve sonunda bu kadar kaotik, koşturmacalı, insanın ruhunu çöpmüşçesine öğüten bir yaşam tarzı olmadan da yaşayabileceğimizi keşfediyoruz. Sonrasında ise herkesin yolu farklı şekillerde kendine çıkıyor.
Yavaş ve daha nitelikli bir yaşamın mümkün olduğunu artık hepimiz biliyoruz. Bunun bir tercih olduğunu ve sistemin bazı dayatmalarından kendimizi koruyarak, iç dünyamıza ve hayallerimize yakın bir hayat kurabileceğimizi anlatan o kadar çok örnek var ki….
Artık hem Youtube hem İnstagram ve diğer platformlarda gördüğümüz “slow living, minimalist yaşam, doğada yaşam, organik yaşam” gibi pek çok başlık altında insanların hayatlarını dönüştürmelerine şahitlik ediyoruz.
Sanki dünya yavaş yavaş uyanıyor ve başka bir yaşamın mümkün olduğunu kavrıyor gibi hissettiriyor bana. Kendi yaşamımda da buna benzer bir dönüşüm gerçekleştirdim ve hala sistemin dayattığı pek çok şeyi evimde, zihnimde, alışkanlıklarımda değiştirmeye devam ediyorum.
Elbette değişmek, dönüşmek, alışkanlıkları geride bırakmak bir çırpıda kolayca olabilen bir şey değil ama bu konuları hep konuşacağımız için acele etmeyeceğim yazmak için. Sadece şunu biliyorum ki, hayatı dönüştürmenin küçüklü büyüklü pek çok yolu ve yöntemi var ve bu deneyim herkesin biricik ve eşsiz yapısı nedeniyle oldukça çeşitlendirilebilir adımlar içeriyor.
Ama şimdilik, minik değişiklilerle bile daha huzurlu bir hayatın mümkün olabildiğine odaklanalım ve dünyadaki eşsiz ve tek seferlik misafirliğimizin tadını çıkaralım!